| Home | cd | Lespraktijk | Discografie | Pers | Contact | English |
Veel platen maakt de man niet. Maar als Evert Hekkema met eentje komt, dan is het wel gelijk raak.
Hekkema manifesteert zich op How time flies zoals je dat van een doorgewinterde muzikant verwacht.
In een negental prachtige komposities, op Duke Ellington/Billy Strayhorns 'Isfajan/Chelsea Bridge' en Misha Mengelbergs 'Rumbone' na alle van Hekkema, wordt de prachtige jazzsfeer van de jaren zestig opgeroepen zonder dat de muziek ook maar een moment als namaak, kopie of imitatie kan worden afgedaan.